Kunst over de vloer

Voor elk wat wils

door Coco Hoek

Het grote nadeel van Kunst over de Vloer is natuurlijk altijd weer dat je maar naar twee voorstellingen kunt gaan. Zo hoorde ik van iedereen die erbij geweest was, dat Evgeny Suvorkin met zijn accordeon een geweldig optreden heeft gegeven. Hij was dan ook het eerst uitverkocht. Maar het goede nieuws is: hij speelt vaak op straat, bij de openbare bibliotheek. We hebben dus nog een kans.

Wat wij wel hoorden was het duo NASA. Nee, geen ruimtevaart, maar blokfluit en panfluit. De panfluit blijkt heel veel meer te zijn dan Peruaanse muzikanten. Het is een klassiek instrument waar zowel vroegmiddeleeuwse als Renaissance muziek geweldig op klinkt, maar ook moderne, speciaal voor het instrument geschreven composities. En de blokfluit blijkt in nog meer variaties te bestaan dan wij op de muziekschool leerden. Zo is er de Renaissancefluit en iets dat eruit zag als creatief met sigarenkistjes maar dat heel diepe bastonen opleverde. Het leuke van KodV is dat je daar na afloop nog van alles over kunt vragen aan de uitvoerenden. En als er ooit een panfluitconcert komt in de Stadsgehoorzaal weet ik nu dat dat de moeite waard is. Toch leuk dat we dat hier konden proberen.

Natuurlijk is iets bekends ook genieten, en Cheek to Cheek was dan ook een ruim uur pure pret. Deze geweldige coverband speelde allerlei bekende akoestische nummers. These Boots Are Made for Walking en nog heel veel meer.

Kortom, ook deze editie van Kunst over de Vloer was weer een groot succes. Harp, Cello, Latijns-Amerikaans, zang, piano, Djembé, Ierse folk en natuurlijk een van onze vaste waarden, een vertelling door Riekje Renes, er was voor elk wat wils.