Jarig huis

door Riekje Renes

Mijn onverwachte bezoek van buiten de stad verbaast zich over de taart bij de thee. Een verrukkelijke zachte smeuïge taart met vruchten vulling en een marsepeinachtige bovenlaag. Alleen banketbakker Kallenberg kan zoiets heerlijks bakken. “Wat een grappig formaat en wat staat er op de bovenkant. Je bent toch niet jarig?” Schuldbewust kijkt mijn bezoek mij aan, want dan is er geen cadeau meegebracht. “Nee, niet ik, maar mijn huis. En niet alleen het mijne, de hele straat of eigenlijk delen van drie straten, de Zeemanlaan, de Lammenschansweg en de Lorentzkade. Samen vormen ze een driehoek.”

“ De Bermudadriehoek zeker, ben jij in een donker gat gevallen? Een jarig huis! Koop je daar een taart voor?” “De Krophollerdriehoek. Die beroemde architect heeft die straten in een driehoek om de kerk heen gebouwd.” De Petruskerk kennen ze, het is hun baken als ze van de A4 komen. “De bewoners van de driehoek vormen het oudste deel van deze wijk. We hebben de taart in dit leuke formaat van de wijkvereniging gekregen. Hij werd door de voorzitter persoonlijk uitgereikt. Hartverwarmend op een koude winteravond. Omdat we 75 jaar bestaan. En dat wordt gevierd. Deze wijk heeft een zeer actieve wijkvereniging. Er staat een verzoek tot lidmaatschap met contributie op. Want de fantastische activiteiten van de wijkvereniging moeten wel ergens van betaald kunnen worden.”

Natuurlijk heb ik me als lid opgegeven. Dat had ik al veel eerder moeten doen. Ik hoop alle andere bewoners van de jarige huizen ook, voor zover ze het al niet waren.