Eén dag in de week,

eten zonder rompslomp!

door Riekje Renes

De dag bijpraten onder het genot van geurige en kleurige gerechten, al of niet met een glaasje wijn. Gezellig tafelen vormt het rustpunt van een drukke dag. Maar voor degenen die bedenken wat te eten, de boodschappen er voor halen, koken, het eten op tafel brengen en na afl oop ook nog eens met de afwas zitten opgescheept, is de maaltijd verre van een rustpunt. Voor die mensen is het avondrestaurant van zorgcentrum Lorentzhof een schot in de roos. Voor hen geldt: “Hoera het is dinsdag.” Het eten wordt die dag op tafel gezet. Het smaakt daardoor des te lekkerder.

Bezoekers van het eerste uur
Kort na de opening een jaar geleden, genoten de redacteuren Rob Beurse en Frans Hoek op uitnodiging van de directie van een maaltijd en deden daar toen in de wijkkrant verslag van. Een werkende vriendin, niet ver meer van haar pensioen, met vaak een lange vergadering op dinsdag wil het ook wel een keer proberen. Met het eten zonder zorgen heeft ze nog wat aan haar avond. Reserveren is niet nodig, vanaf 17.00 uur is er vrije inloop.

Bij onze binnenkomst, het is al na zessen, sta ik verbaasd over de vele bezette tafeltjes. Tafels met grote groepen, viertallen, tweetallen en alleen zittenden. Een charmante gastvrouw, een havo scholiere die in het weekend en op dinsdagavond in de Lorentzhof werkt, neemt onze bestelling op. Er is keuze uit twee voor- , hoofd- en nagerechten. Bij ons glas wijn krijgen we stokbrood met kruidenboter. Wachtend op de soep maak ik een rondje langs de tafels met de vraag of de eters hier vaak komen. “Sinds het begin”, krijg ik vaak als antwoord.

Ontmoetingen
Het is een dag wat anders. Een dag rust voor de thuiskok M/V, de emancipatie is in de keuken een feit. Eten in een gezellige omgeving voor deelnemers van maaltijdservices aan huis. “Thuis eet je maar alleen.” Een mevrouw zonder eetlust is door haar arts gestuurd. “Zien eten, doet eten.” Groepen treffen elkaar en praten bij onder de maaltijd: vrijwillige medewerkers van Libertas, bewoners van een appartementencomplex, grootouders met kleinkinderen op oppasdag, moeders met volwassen dochters, vriendinnen. De verjaardag van tante, bewoonster van de Lorentzhof, wordt een spontane zwaan kleef aan eetactie. Het vult het halve restaurant met broers en zussen, neven en nichten. De voorraden dreigen op te raken!

Een sociale voorziening in de wijk
Veilig, vlug, voordelig, de oude slagzin van de NS gaat ook hier op. De bezoekers zijn voornamelijk wijkbewoners. Het wordt als zeer prettig ervaren in de wijk een eetgelegenheid te hebben, waar je geen uren hoeft te wachten, voor je wat opgediend krijgt. En die ook nog eens makkelijk te bereiken en betaalbaar is. De chef-koks stellen de menu’s met zorg samen. Voornamelijk Hollandse pot met wat ingeburgerde buitenlandse uitschieters. De bediening is charmant. De rekening valt niet tegen. Wat wil een mens nog meer, misschien een tweede avond open?!