Open Podium

Een feest van muziek

door Rob Beurse

Een ontmoeting met de muziektalenten uit onze eigen wijk. Zo kunnen we het Open Podium dat op 8 november in de schitterend verbouwde Vredeskerk werd gehouden wel omschrijven. In een verrukkelijk sfeervolle ambiance brachten de tien deelnemende (groepen van) muzikanten heerlijke muziek ten gehore. Gert van der Keur leidde de verschillende muziekstukken vakkundig in bij het ruim toegestroomde publiek.

Hoewel de vleugel de boventoon voerde deden ook andere instrumenten van zich horen. Zo begonnen we met de stemmige vertolking van Händels Rodrigo-suite. De warme blokfluittonen, van sopraan- tot contrabasblokfluit, kwamen geweldig tot hun recht. Heerlijke muziek die prachtig werd gespeeld. David Venema (10 jaar) debuteerde. Hij speelde met zijn vader onder meer Mozarts Allegretto. Het publiek genoot. Koen Herman bespeelde de vleugel ingetogen. De eenzaamheid in de door hem vertolkte Prelude in Des Majeur was voelbaar bij de toehoorders. Daarna was het de beurt aan Eline van de Mey. Ze had het zich niet gemakkelijk gemaakt met haar keuze voor Chopins Prelude in e mineur (opus 28, nr 4) gevolgd door het eigentijdse (2003) If I ain’t got you. Een gedurfde keus. Haar vaardigheid en de vleugel lieten haar niet in de steek. Mooi gespeeld. Tim Frans boeide het publiek zeer met twee zeer soepel door hem gespeelde moderne stukken van G. Yann Tiersen (1970). Professioneel, gevoelig, prachtig, superlatieven die van toepassing zijn op het spel van Hasmik Grigorjan. De vleugel leefde onder haar handen en het publiek genoot met volle teugen van haar vertolking van Murmures, Mariage d’Amour en Ballade pour Adeline. De volgende die plaatsnam achter de vleugel was Willem Kramers. Volgens Gert van der Keur geen onbekende op het Open podium. Willem bevestigde zijn ‘routine’ met een heerlijk gespeelde Turkse mars. Tijd voor wat anders. Een combinatie hobo (Lena Eijkelboom) en vleugel (Pieter- Bram ’t Hoen). De aparte klank van de hobo in combinatie met de vleugel gaven de Ballade voor hobo en piano van Andriessen een ongekende diepte. En toen was er eindelijk zang. Caroline ’t Hoen zong de sterren van de hemel waarbij ze begeleid werd door Pieter- Bram ’t Hoen. De keus was gevallen op Henry Purcell. Caroline sprak de emoties van de toeschouwer rechtstreeks aan bij de vertolking van het sfeervolle Nymphs and Shepherds, gevolgd door When I am Laid in Earth.
Tot slot was Gert van der Keur zelf aan de beurt. Hij bespeelde virtuoos het orgel. Samen met de eerder opgetreden hoboïste Lena Eijkelboom speelde hij een modern stuk: de Balade voor hobo en orgel (1990) van Paul Müller-Zürich.

Het Open Podium in deze ‘nieuwe’ Vredeskerk was een feest van muziek dat verzorgd werd door talent uit onze eigen wijk. De enige wens die voor mij als toehoorder nog overblijft heeft te maken met een uitbreiding van de diversiteit. Het mag als contrast hier en daar wel wat ruiger. Waar blijft het populaire genre, waar blijft de rock, van mijn part, de ‘heavy metal’.