Gemeenteraad neemt besluit over terrein Lorentzhof

‘Geen einde, maar een nieuw begin’

door Rinke Berkenbosch

De gemeenteraad heeft een besluit genomen over de nieuwbouwplannen voor het terrein rond zorgcentrum de Lorentzhof. Frits van Oosten, directeur van de Lorentzhof, is opgelucht. Zijn grote zorg was dat de raad de zaak opnieuw zou uitstellen. Dat had volgens hem het einde van de Lorentzhof betekend. Terwijl het er nu naar uitziet dat over twee jaar de eerste paal voor de nieuwbouw de grond in kan.

Op donderdagavond 12 november 2009, zo tegen middernacht, heeft de gemeenteraad het dan toch aangedurfd een knoop door te hakken over de nieuwbouwplannen voor Zorgcentrum Lorentzhof en jeugdzorginstelling Ipse de Bruggen. Dat ging niet vanzelf. Tot in de kleine uurtjes werd getwist, onder meer over de bovenste etages van de geplande gebouwen langs de Lammenschansweg en de Lorentzkade. Daarvan werd de voorste helft geschrapt. De bedoeling is dat vanaf de straat bezien deze gebouwen dan minder hoog ogen. Dat komt tegemoet aan één van de bezwaren van omwonenden die zich verenigd hebben in een buurtcommissie.

Vlag uitgestoken
“Het detailniveau in de discussie heeft me ietwat verbaasd,” aldus Frits van Oosten. “De gemeente heeft nu een omvangrijk pakket van eisen neergelegd. Een derde van het terrein moet onbebouwd blijven, de rest moet optimaal worden benut want het is een toplocatie. Monumentale bomen moeten blijven staan, er zijn voorschriften voor geluidshinder, voor de waterafvoer, voor brandwerende voorzieningen, voor aantallen vierkante meters per wooneenheid en ga zo maar door. Er zijn ook nog allerlei normen van ministeries, alsmede financiële randvoorwaarden. Een hele puzzel. Het is bijna een wonder als er dan toch nog een plan valt te maken dat aan al die eisen voldoet.” Voor Van Oosten is vooral belangrijk dát er gebouwd kan gaan worden. Op de lange weg daarheen is een belangrijke hobbel genomen nu de gemeenteraad het nieuwe ‘Bestemmingsplan Zuidelijke Schil’ heeft vastgesteld. De plannen voor de driehoek tussen Lammenschansweg, Zoeterwoudsesingel en Lorentzkade zijn in dit nieuwe Bestemmingsplan opgenomen. De volgende stap is de verdere uitwerking van die plannen, bouwvergunningen, wederom een inspraakronde. “Als alles goed gaat, kunnen we over twee jaar beginnen en kunnen we een jaar later verhuizen. Ik was na afloop van die raadsvergadering enorm opgelucht. De volgende dag hebben we de vlag uitgestoken en alle bewoners op gebak getrakteerd. Geen einde, maar een nieuw begin!”
Van Oosten schetst de urgentie nog eens: “Echt, wij kunnen het niet nog eens zes jaar volhouden in dit gebouw. Plannen voor de nieuwbouw spelen inmiddels al een jaar of tien. Al die tijd hebben we nauwelijks kunnen investeren in onderhoud. Gevolg? Het staat hier niet op instorten. Maar ik kan de rotte plekken zo aanwijzen. De riolering moet vervangen worden, de brandmeldinginstallaties, de afzuiginstallaties. Wie gaat dat betalen? Dat kun je nooit meer terugverdienen. Krijgen we daar extra geld voor van diezelfde gemeenteraad die maar geen besluit kan nemen? Nee natuurlijk. Was het besluit opnieuw uitgesteld, dan had dat het einde van de Lorentzhof betekend. Daar ben ik vast van overtuigd. Dat was mijn grote zorg. En dus heb ik mijn uiterste best gedaan voor de belangen van de 120 mensen die hier wonen. Zoals de buurtcommissie ook haar uiterste best heeft gedaan voor de belangen van een groep bewoners.”

Bezwaren
Het was de bedoeling bij de plannenmakerij samen op te trekken. “Helaas”, zegt Van Oosten, “in de loop van dat proces is escalatie ontstaan tussen de buurtcommissie en ons. Jammer. Het heeft voor een deel ook aan mijzelf gelegen. Ik heb misschien de indruk gewekt dat het alleen om de Lorentzhof gaat, maar Ipse de Bruggen heeft net zo hard nieuwbouw nodig. De buurtcommissie ging steeds meer bezwaren krijgen en die hebben ze ook keihard neergezet: terrein te vol, bebouwing te hoog, in- en uitgang parkeergarage op de verkeerde plek. Maar daar kunnen wij ook niets aan doen. Eigenlijk had de buurtcommissie vooral de strijd moeten aangaan met de gemeente. In zekere zin zijn wij ook het slachtoffer geworden van alle eisen die de gemeente stelt.”

Boze brief
Van Oosten begrijpt dat buurtbewoners voor hun belangen opkomen. Hij heeft ook respect voor de deskundigheid van de buurtcommissie, en al die vrije tijd die men erin heeft gestoken. Aan de wijkvereniging stuurde hij echter afgelopen zomer een boze brief. Concrete aanleiding was een bijeenkomst, georganiseerd door de buurtcommissie. De wijkvereniging was wél uitgenodigd, Van Oosten was níet welkom, maar mocht uiteindelijk toch naar binnen. “Dat was een onaangename avond. En daar bood iemand van de wijkvereniging aan dat hij de aanwezige buurtbewoners wel wilde helpen met bezwaarschriften en zo. Maar een wijkvereniging is er toch voor alle bewoners? De 120 mensen die hier wonen zijn óók wijkbewoners. Dat ze toevallig oud en zorgbehoevend zijn, is nog geen reden hun belang niet serieus te nemen. De helft van de bewoners woonde voorheen in de Professoren- en Burgemeesterswijk. Van de mensen die zich inmiddels voor de te bouwen appartementen hebben aangemeld, komt de helft uit deze wijk. Ik heb gezegd: uitstel is afstel. Daar moet je als wijkvereniging óók boodschap aan hebben. Er zijn nu eenmaal verschillende belangen. Privébelangen en maatschappelijke belangen. De politiek moet die belangen wegen. Maar ook een wijkvereniging moet daar evenwichtig mee omgaan. Ik vind: een wijkvereniging is geen juristenvereniging. Een wijkvereniging is ook geen vereniging tot behoud van het bestaande. Ik vind dat de wijkvereniging ons echt in de kou heeft laten staan.”

Zand erover
Ziezo. “Zand erover,” zegt Van Oosten. “De liefde moet van twee kanten komen, maar wat mij betreft gaan we nu een volgende fase in. Ik hoop van harte dat we weer constructief, als volwassen mensen met elkaar kunnen omgaan. We zijn buren. Ik heb de heer Lamboo van de buurtcommissie daags na de raadsvergadering een brief gestuurd. Er is een compromis uitgerold. We hebben allemaal water bij de wijn gedaan. We moeten elkaar feliciteren met het uiteindelijke resultaat. We moeten de draad weer oppakken. Dat was zo ongeveer de strekking.” Wat er ook gebeurt, de huidige Lorentzhof voldoet niet meer aan de eisen van deze tijd en zal hoe dan ook een keer gesloopt worden. En vervolgens komt daar hoe dan ook iets anders voor in de plaats,” voorspelt Van Oosten. “Het wordt nooit een park of iets dergelijks. We hebben het hier over een toplocatie van 1,5 hectare in de dichtst bebouwde gemeente van heel Nederland. De gemeenteraad heeft een besluit genomen. Er is nog genoeg gespreksstof. Waar komt de ingang voor de leveranciers, waar wordt het huisvuil opgehaald, op welke plek komt de huisartsenpraktijk, hoe gaan de gevels eruitzien? Alle belanghebbenden kunnen daarover meepraten, van de cliëntenraad van de Lorentzhof tot de buurtbewoners die er tegenaan moeten kijken. Ik zou zeggen: laten we met z’n allen proberen er iets moois van te maken.”