Mislukt experiment met kleur
Door een verbouwing bij de buren zat
ik ineens met een nieuwe schutting.
Er moest een verfje op, maar wat? De
oude schutting was roomwit en sloot
aan bij het traditionele groen en wit van
ons huis. Maar ik wilde wel eens iets
anders. Vorig jaar hebben we een pergola
gemaakt achter de bijkeuken die al
aardig begroeid raakt met twee druiven.
Om in de mediterrane sfeer te blijven,
besloot ik de schutting terracotta te
verven. Ik vond het resultaat erg mooi:
het warmoranje combineerde prachtig
met het groen van de planten en met
het donkerrode blad van Dahlia ‘Bishop
of Landaff’. Een week later viel er een
tuintijdschrift in de bus met daarin een
artikel over gekleurde tuinmuren. De
foto’s van gele, rode, terracotta en zelfs
paarse muren zagen er prachtig uit en
ik voelde mij gesterkt in mijn keuze.
Maar na een tijdje begon het toch te
wringen. De terracotta schutting trok
wel erg veel aandacht. Zittend onder de
pergola, kijkend naar de schutting, vond
ik het nog steeds mooi, maar vanuit het
huis de tuin inkijkend was de harmonie
weg. Het contrast met de rustige sfeer
in de tuin was te groot. Er moest iets
gebeuren. Toch was ik nog niet zo ver
dat ik het idee van een kleurtje op wilde
geven, dus koos ik na veel dubben voor
een mooie grijsblauwe tint die beter bij
de beplanting zou passen. Hiervan zag
ik al meteen dat het een ramp was. Hoe
zorgvuldig ik de kleur ook had uitgekozen,
de schutting was veel te blauw geworden.
Daarna heb ik het experimenteren
opgegeven en de schutting is nu
weer gewoon roomwit, passend bij het
traditionele groen en wit van het huis.
Een duur en arbeidsintensief, maar leerzaam
experiment. Om te beginnen heb
ik ervaren hoe moeilijk het is om een
kleur van een klein kleurkaartje uit de
verfwinkel te ‘vertalen’ naar een schutting
van drie meter lang. Op grote oppervlaktes
wordt de kleur veel intenser.
In mijn tuin spelen planten de hoofdrol.
Het hele jaar door zijn er telkens weer
andere planten die de aandacht naar
zich toe trekken. Het was een vergissing
om voor zo’n opvallende kleur te kiezen,
omdat ik daarmee de hoofdrol aan
de schutting heb gegeven, terwijl er
voor de planten maar een bijrol overbleef.
De rust en de harmonie in de tuin
waren weg.
Achteraf gezien had ik het natuurlijk
allemaal wel kunnen weten. Het gebruik
van opvallende kleuren is de laatste
jaren een trend geworden in architectentuinen.
Kleur is dan een van de ontwerpelementen
en geïntegreerd in het
geheel. En dat kan heel mooi zijn, maar
zoals de foto’s in het tuintijdschrift ook
laten zien, zijn dat altijd heel strakke
moderne tuinen met veel verharding en
weinig beplanting. In onze oude buurt
past dit soort tuinen helemaal niet. Hoe
kleiner de tuin, hoe belangrijker het is
om te zorgen voor rust en dat bereik je
door niet te veel verschillende materialen
en kleuren te gebruiken.
Tien jaar passie voor tuinen
Tien jaar geleden besloot Marian
Rappoldt zich met hart en ziel professioneel
in het ontwerpen van tuinen
te storten. Een zeer succesvolle keuze
en hoewel de crisis zich ook hier laat
gelden, zijn er inmiddels vele tuinen
in deze wijk onder haar supervisie
vormgegeven.
“Een mijlpaal”, noemt Marian het zelf. Het
begon allemaal met haar studie voor hovenier
en de opleiding voor tuinontwerpen
die ze daarna volgde in Boskoop. Het was
voor haar gevoel meteen raak. Dit wilde
ze gaan doen. Vanuit haar woning in de
Van Bemmelenstraat begon ze haar eigen
bedrijf: Alchemilla tuinontwerp en advies.
Het liep voortreffelijk. De opdrachten
kwamen voornamelijk via via en door adverteren
bij haar binnen. “Ik heb heel veel
tuinen in de wijk vormgegeven. Het is ook
een wijk die helemaal bij mijn eigen opvattingen
over tuinen past. In die warme
‘jaren dertig’ uitstraling voel ik me helemaal
thuis.” Dat wil overigens niet zeggen
dat moderne tuinen haar niet aanspreken.
In tegendeel. “Het is een uitdaging om met
moderne materialen een tuin te ontwerpen
die past bij een nieuw gebouwd huis.”
Het leukste vindt Marian de kleine tuintjes.
Tuintjes waarvan je denkt hier kan je echt
niks meer mee, daar gaat ze juist extra
gemotiveerd mee aan de slag. “Een tuintje
van 5 x 3 meter bijvoorbeeld, vind ik
fantastisch om te ontwerpen.”
Marian houdt van een eenvoudige stijl en
een weelderige beplanting, waarbij het
uitgangspunt is dat de tuin het hele jaar
interessant moet zijn.
Op de vraag of ze goed is, zegt ze eigenlijk
zonder aarzelen ‘ja’. Dat blijkt ook wel
uit het succes dat ze heeft met de door
haar ontworpen tuinen.
De eerste tien jaar zijn voorbij gevlogen:
op naar de twintig.
|
|