Thomas van Duin: 10 jaar voorzitter wijkvereniging

Ik denk dat je vooral een brede belangstelling moet hebben

door Rob Beurse

Tijdens de Algemene Ledenvergadering van 19 maart was het 10 jaar geleden dat Thomas van Duin ‘ja’ zei tegen het verzoek of hij voorzitter wilde worden van onze wijkvereniging. Wij spraken met hem over verleden, heden en toekomst.

Het is 1994. Thomas van Duin, zijn partner Marjolein Morée en de op komst zijnde Lisa verhuizen vanuit de Leidse binnenstad als beginnend gezin naar de Van de Sande Bakhuyzenlaan. Een heerlijke straat waar ze zich meteen thuis voelen. Een van de dingen die ze vrijwel direct doen is contact zoeken met de mensen uit de straat, met name met de wat oudere bewoners.
“Marjolein en ik hebben vanuit onze studies geschiedenis en sociologie veel belangstelling voor de levensverhalen van mensen. Het inkleuren van de geschiedenis met persoonlijke herinneringen vinden we erg belangrijk. We begonnen om ons heen te kijken naar ouderen in onze ‘nieuwe’ straat. Want we wilden weten wat de geschiedenis van de straat was, hoe de mensen die er woonden dat beleefd hadden. Zo kwamen we in contact met de familie Stuut, die een heerlijk persoonlijk belevingsverhaal had.”

Inmiddels was het gezin Van Duin-Morée behoorlijk ingeburgerd en toen Thomas in contact kwam met de toenmalige secretaris van de in 1994 opgerichte wijkvereniging Ronald Stokkel was er geen houden meer aan. Het verhaal van de familie Stuut werd de eerst aflevering van de rubriek ‘Buurtherinneringen’ in de wijkkrant. In 1996 trad Thomas toe tot de redactie.
De vier oprichters van de wijkvereniging wilden in 1999 het bestuurdersstokje overdragen aan een geheel nieuw bestuur en ze wilden dit eerste lustrum luister bijzetten met de uitgave van een boek over de Professoren- en Burgemeesterswijk. “Mij werd gevraagd bij te dragen aan dit boek”, zegt Thomas. “Gezien mijn interesses in historie en mensen was dat niet tegen dovemansoren gezegd. Zo kwam van het één het ander en al snel volgende de vraag of ik beschikbaar was voor een bestuursfunctie.”
Het was in april 1999 dat Thomas van Duin door de ALV gekozen werd in de functie van voorzitter. Met hem werden nog vijf medebestuursleden benoemd. Vanaf dat moment neemt Marjolein ‘buurtherinneringen’ over.
Op de vraag hoe hij zichzelf als voorzitter zou omschrijven, is Thomas wat aarzelend. “Ik denk dat een voorzitter vooral een zeer brede belangstelling moet hebben voor zaken die de wijk aangaan, zeg maar: een generalistisch basisgevoel voor de wijk. Daarnaast vind ik dat je als voorzitter vooral een stimulator en waardeerder moet zijn. Ik heb inmiddels 20 bestuursleden meegemaakt. Allemaal mensen met hun eigen talenten, hun eigen drijfveren en hun eigen verantwoordelijkheden. En dan heb ik het nog niet eens over de bijna honderd vrijwilligers die zich jaarlijks inzetten voor de wijk. Het geeft een enorme kick om al die mensen bezig te zien.”

Hoogtepunten
In de tien jaar dat Thomas voorzitter is, zijn er heel veel zaken de revue gepasseerd. Volgens hem zaten daar betrekkelijk weinig dieptepunten bij. Tijdens dit interview met een feestelijk tintje zijn we vooral geïnteresseerd in de hoogtepunten. Eigenlijk zonder na te denken komt hij spontaan met de Beverprijs die burgemeester Lenferink op 25 november 2005 uitreikte aan de wijkvereniging. “We kregen deze prijs vanwege onze bijdrage aan ‘het samen leven in de stad’, zoals Lenferink dat noemde, en onze aandacht voor de sociale samenhang in de wijk”, zegt Thomas met enige trots. Daarnaast noemt hij het jaarlijks terugkerend Koninginnedagfeest, de succesvolle actie van de wijkvereniging voor verkeersmaatregelen op de Burggravenlaan en de De Sitterlaan en het tot stand helpen brengen van de twee boeken ‘Van stadspolder tot beschermd stadsgezicht’ en ‘Een wijk met aanzien’. “En niet te vergeten onze bemoeienis met de lastige discussies over de nieuwe bestemming van het voormalig Joods Weeshuis en natuurlijk het geweldige digitale archief hierover dat Frans Hoek op onze website heeft ingericht. Ook ben ik trots op de drukbezochte verkiezingsavonden die we in 2002 en 2006 georganiseerd hebben, waarbij we de politiek naar onze wijkbewoners brachten.” Thomas noemt ook het activiteitenfonds waarmee, dankzij de opbrengst van de boeken, straatfeesten gesponsord kunnen worden. “Het geeft me een geweldig goed gevoel te merken dat steeds meer straten zo’n feest organiseren. Ik probeer bij zoveel mogelijk van die feesten even langs te gaan.”
Als Thomas zijn blik op de toekomst richt, heeft nog steeds wel wensen. Zo is hij er van overtuigd dat onze website een steeds belangrijker rol gaat spelen in de communicatie met de wijkbewoners. “De wijkkrant is al tien jaar hèt communicatiemiddel van de wijkvereniging. We kregen er laatst op de jaarvergadering weer complimenten over en terecht. Maar de website is ook belangrijk aan het worden. Ik denk dat we nog een extra slag kunnen maken op het gebied van interactiviteit. Mensen moeten kunnen ‘praten’ met elkaar op de site. Gedachten en meningen over wijkonderwerpen uitwisselen. En een digitale nieuwsbrief voor leden lijkt mij geweldig.”
Verder kijkt hij nu al uit naar de viering van 75 jaar Professorenwijk in 2011. “Ik ben natuurlijk zeer betrokken bij de manier waarop we dat gaan vieren. En na tien jaar voorzitterschap is het wellicht ook wel een heel natuurlijk moment om het voorzittersstokje over te dragen.”